ROOSENDAAL - Na alle beslommeringen en zorgen rond hoofdrolspeler Renaat Deckers heeft operettevereniging Maskerade zaterdagavond een glanzende operette-uitvoering gepresenteerd.

Een productie die vooral door de prima regie van Jos Dom en het uitstekende acteertalent van de spelers zonder meer gerekend mag worden tot een van de betere uitvoeringen uit de bestaansgeschiedenis van Maskerade. Die Zirkusprinzessin van Emmerich Kálmán is ondanks de lange zit van ruim drie uur een voorstelling geworden die van begin tot eind een boeiend schouwspel biedt. Overduidelijk hebben amateurs en beroepsmusici in sympathieke samenwerking met andere instellingen gebroederlijk de handen ineengeslagen, waardoor hun kwaliteiten naadloos op elkaar aansluiten.

Het enthousiasme straalt van iedere noot en beweging af, waarbij kosten nog moeite zijn gespaard om niet alleen muzikaal een bijzonder plaatje te presenteren maar zeker ook visueel. Prachtige kostuums en flitsende decors omlijsten het geheel, waarbij een prima choreografie met galopperende paarden, dansende clowns en kunstige acrobatiek de voorstelling een extra kleurrijke dimensie geeft.

De uitstekende acteertalenten zijn hierbij, haast chauvinistisch, vooral te vinden bij de spelers van eigen bodem.

Martine van de Kar heeft zich in de loop der jaren weten te ontwikkelen tot een echt theatertalent. Heel overtuigend maar vooral bijzonder komisch zet zij met vloeiende bewegingen de rol van Mabel Gibson weg, een onhandige circusartieste die handiger met de liefde omspringt.

Piet van der Hoeven is uitgegroeid tot een zanger/acteur die in humoristische rollen de aandacht van de toeschouwers vol verve en overtuiging op zich weet te vestigen. Op komische wijze speelt hij Prins Sergius, de wraaknemende aanbidder van prinses Fedora; de spil van het liefdesspel tussen Fedora en mister X.

Ober Pelikan wordt kleurrijk ingevuld door een oude rot in het amateur toneelvak, Bert Mathijsen. Niet van eigen bodem is sopraan Rolande van der Paal in de rol van Fedora. Als vanzelfsprekend is zij de stralende hoofdrolspeelster, ondanks het feit dat zij niet altijd de van haar verwachte glans op haar stem laat horen. Een nieuwe, hopelijk blijvende ster aan het Maskerade firmament, is Deckers, de vanwege een gecompliceerde breuk eerder deze week geopereerde tenor. Hij is te horen als Mister X, de geliefde van Feodora. Hierbij is hij soms nog net iets te bescheiden, maar zijn mooie volle tenorstem groeit naarmate de voorstelling vordert. Een enkele keer komt de verstaanbaarheid van Deckers, maar ook van anderen, nog in het geding.

Voorop echter staat dat het hooggeëerde publiek heeft mogen genieten van een voorstelling van formaat.                          

                                                                                  Bron: BN/de Stem  15/09/2008

Na het nodige studiewerk door het muzikale team van Maskerade bestaande uit Imelda Hack-Brugmans en Wil Broos, is de keuze voor de produktie 2009 gevallen op Gasparone van Carl Millöcker. De componist die bij vele operettemuziekliefhebbers zeker ook bekend is van der Bettelstudent.

Gasparone speelt zich af op het eiland Sicilie, wat de regisseur de gelegenheid geeft tot flinke scheuten uit de fles met couleur locale. Daarmee biedt deze operette weer totaal nieuwe uitdagingen en mogelijkheden voor kleding en decors dan de afgelopen producties die zich voor een groot deel afspeelden in vooral Wenen.

In Gasparone zullen ondeugende smokkelaars ten tonele verschijnen en trekken stoeten carabinieri voorbij. De hoofd-intrige wordt de strijd om de hand van de gefortuneerde gravin Carlotta. Een strijd die gevoerd wordt tussen Graaf Erminio en Sindulfo, het schlemielig nakroost van de burgemeester. Kortom : genoeg ingrediënten om er weer een fraaie muziektheatervoorstelling van te gaan maken met bekende melodieën zoals Dunkelrote Rosen bring ich dir zum Gruss.  

Het ensemble “Wiener Tradition “neemt u samen met de Roosendaalse Operette vereniging Maskerade op zaterdag 25 september in de Kring vanaf 20.00 uur, mee naar het romantische Wenen, het Wenen van de terrassen, theater, parken en koffiehuizen.

Het veelzijde repertoire omvat wereldberoemde melodieën van de componisten Johann Strauss, Carl Millöcker, Franz Lehâr, Emmerich Kâlman, Ralph Benatzky, Paul Abraham, Fred Raymond en niet te vergeten Robert Stolz. Ook charmante werken van Weense Schramml’ componisten als Hans Lang en Peter Kreuder komen ruimschoots aan bod. Zie recensie BN-de Stem hieronder>

Voor meer foto's van de uitvoering klik hier

Wardeniers is ambassadeur voor Weense romantiek

bron: BN-De Stem  Monique Meeuwisse. maandag 27 september 2010

Het ensemble Wiener Tradition, de operettevereniging Maskerade en balletschool Dynamo zorgden voor een prachtige Weense avond. foto Edmund Messerschmidt/het fotoburo

Veelbelovend voert een klein salonorkest, dat bestaat uit een verrassend kwartet van piano, contrabas, accordeon en viool, het publiek via bekende melodieën het domein binnen van de Weense romantiek.

Meteen daarna zetten sopraan Angelique Wardeniers, tenor Henk Kreukniet en bariton Stan Lambregts in het vurige Jaj Maman Bruderherz uit Die Czardasfürstin van Emmerich Kalman de sfeer van hartstocht weg. Wardeniers doet daar met het prachtig vertolkte Heija Heija in den Bergen ist mein Heimatland uit dezelfde operette nog een schepje bovenop. Zonder de andere solisten van het ensemble Wiener Tradition, dat in de voetsporen treedt van de vroegere Hoofdstad Operette, tekort te doen, blijft het vooral Wardeniers die de Weense sfeer uitbeeldt.

Het door operettevereniging Maskerade georganiseerde concert wordt dan ook voornamelijk gedragen door haar zang- en acteertalent. Met haar natuurlijke lieftallige verschijning danst Wardeniers over het toneel, waarbij haar stem nog steeds wint aan warmte en volheid. Eerlijkheidshalve dient opgemerkt te worden dat het koor van Maskerade niet meer helemaal meegaat in deze charme. Het koor heeft dringend behoefte aan uitbreiding en verjonging om de operettewereld van glamour te kunnen blijven volgen. Desalniettemin zingt het koor overtuigend onder aanvoering van roverhoofdman Piet van der Hoeven Auf auf, vorbei ist die Nacht uit Johann Strauss' operette Der Zigeunerbaron.

Doch in de meer swingende operette Die Blume von Hawaii van de 20e eeuwse componist Paul Abraham komt het koor minder uit de verf waardoor het werk een ietwat oubollig karakter krijgt. Gelukkig brengt het vrolijke ballet door leden van Dynamo onder leiding van Hedwig van Wesel de levendigheid in balans en behoudt het concert ook na de pauze een sfeer van warme romantiek.

Voor meer foto's volg de link:  Wiener Tradition.